Σαλάτα Takamouri

Ο Κύριος και η Κυρία ήταν βαθύτατα πλούσιοι αλλά πολύ δυστυχισμένοι καθώς έπασχαν, εδώ και πολλά χρόνια, από την σπάνια νόσο Τακαμούρι.
Ο Κύριος περιφερόταν στο σπίτι με την χαρακτηριστική έκφραση που προκαλεί στους ανθρώπους η σοβαρή αυτή ασθένεια. Παρουσίαζε επίσης συμπτώματα του τύπου, "αχ", "ουχ" και "γκουχ" όλη την ημέρα και δυσκολευόταν πολύ στο φαγητό του διότι με την πρώτη μπουκιά η Τακαμούρι του προκαλούσε φρικτές ξινίλες. Δεν μπορούσε να βάλει τίποτα στο στόμα του χωρίς να φωνάξει, σχεδόν αντανακλαστικά, "φρικτό", "αισχος", "απαίσιο", ή καμιά φορά "απαράδεκτο", "χάλια"! Στη συνέχεια βέβαια υποχωρούσε κάπως η Τακαμούρι και τα κατάφερνε ο δυστυχής Κύριος να φάει το φαγητό του!
Στην Κυρία πάλι η ύπουλη αυτή ασθένεια παρουσίαζε επιπλέον συμπτώματα. Το πηγούνι της ας πούμε, όσο προχωρούσε η Τακαμούρι, έπαιρνε σταδιακά όλο και μεγαλύτερη κλήση προς τον ουρανό. Και στο τελευταίο στάδιο σχημάτισε μια απολύτως ευθεία γραμμή με το λαιμό της!
Η Μαρία στην αρχή πίστευε πως μια μέρα ο Κύριος και η Κυρία θα συνέρχονταν, όμως εδώ και λίγο καιρό είχε αρχίσει να απογοητεύεται. Και τι δεν δοκίμασε. Άδικος κόπος! Τα αχ, ουχ, γκοουχ αναστάτωναν μεσημέρι- βράδυ ολόκληρο το σπίτι.
Πήρε λοιπόν την απόφαση που ανέβαλε εδώ και καιρό. Φώναξε την φίλη της τη Βέτα, που ήταν μέντιουμ, και τη Δήμητρα που μαγείρευε στης Γιάννας και κάθισαν στο τραπέζι της κουζίνας σχηματίζοντας κύκλο και πιασμένες χέρι χέρι. Πρώτα κάλεσαν τον Τσελεμεντέ. Κι όταν σιγουρεύτηκαν πως το πνεύμα του μάγειρα ήταν παρών, κάλεσαν τη Μαλβίνα για να έχουν και μια πιο μοντέρνα πινελιά στην συνταγή.
Η Βέτα εξήγησε στους καλεσμένους το λόγο για τον οποίο τους είχαν φωνάξει κι ο Μέγας Τσελεμεντές έπεσε σε βαθιά περισυλλογή ενώ η Μαλβίνα άνοιξε το ψυγείο ψάχνοντας τα υλικά για να κατεβάσει καμιά ιδέα.
Το πρώτο υλικό το υπέδειξε ο Σεφ ήταν το Μαρούλι.
Έπρεπε να κοπεί σε μια μεγάλη σαλατιέρα όχι πολύ χοντρό, ούτε και ψιλό όμως. Μετά η Μαλβίνα πρότεινε αβοκάντο κομμένο σε μικρά κομμάτια.
Η Βέτα αισθάνθηκε ένα ρίγος στον σβέρκο της κι ανησύχησε. "Μάλλον συγχύστηκε ο Σεφ μ΄αυτήν την επιλογή", είπε στις υπόλοιπες. Ο Τσελεμεντές πρόσθεσε στην συνταγή γαρίδες βρασμένες και καθαρισμένες και η Μαλβίνα ολοκλήρωσε με καρύδια ψιλοκομμένα και φρέσκο κρεμυδάκι.
Για την σως ο Σεφ όρισε 175 γρ. ελαιόλαδο, μια κουταλιά του γλυκού μέλι, 4 κουταλιές της σούπας μηλόξυδο, 1 σκελίδα σκόρδο, μαϊντανό, άνηθο,αλάτι και πιπέρι.
Η Μαρία σηκώθηκε κι άρχισε να ετοιμάζει τη συνταγή. Έβαλε όλα τα υλικά στην σαλατιέρα και τα περιέχυσε με τη σως που είχε χτυπήσει καλά καλά στο multi.
Μετά καβούρδισε σε ένα τηγάνι ψωμί κομμένο σε μικρούς κύβους, ραντισμένο με λίγο λάδι και πασπαλισμένο με σουσάμι και γαρνίρισε τη σαλάτα. Συμφώνησαν όλοι να ονομάσουν την σαλάτα Τακαμούρι για να ξορκίσουν το κακό!
Την σερβίρισαν αμέσως στον Κύριο και στην Κυρία και στάθηκαν δίπλα τους με τα δυο πνεύματα να αιωρούνται πάνω από την τραπεζαρία.
Ο Κύριος δοκίμασε την πρώτη πιρουνιά. Έκλεισε για λίγο τα μάτια και μάσησε αργά. Στην αρχή νόμιζαν πως είδαν στο πρόσωπό του μια έκφραση απόλαυσης, μέχρι που έφτασε στα αυτιά τους η τσιριχτή του φωνή:
-Φρικτό, απαίσιο, αίσχος!
Έτρεξαν όλοι προς την έξοδο βιαστικα, μαγείρισσες, μέντιουμ και πνεύματα. Βγήκαν κλείνοντας την πόρτα χωρίς πολλά λόγια. Μόνο η Μαλβίνα έβριζε, αλλά κανείς δεν κατάλαβε σε ποιά γλώσσα!
Έτσι έγινε, κι η Μαρία το πήρε απόφαση πως ορισμένες ασθένειες είναι ανίατες!
Ο Κύριος και η Κυρία συνέχισαν να βασανίζονται από τα συμπτώματα της αρρώστιας φωνάζοντας αχ, ουχ, γκουχ μέσα στην τραπεζαρία τους, μπροστά σε μισοάδεια κουτιά κονσέρβας.
Και ζήσαμε εμείς καλά!