Πένες με λεμόνι

(Eσύ κι εγώ στη γιάφκα μόνοι)

Κάθε φορά που ο Φώτης ο βομβιστής, το καμάρι των Εξαρχείων, έβγαινε στην πλατεία για φραπέ έτριζαν τα πεζοδρόμια.
Προτιμούσε να ντύνεται total black με τα μανίκια του πουκάμισου διπλωμένα μέχρι τους αγκώνες για να φαίνεται το τατουάζ. Έδενε τα μαλλιά αλογοουρά κι έριχνε και το δερμάτινο το μηχανοβιακό στην πλάτη.
Σαν τον αϊτό φτερούγαγε στις στράτες, τον καμαρώνει η γειτονιά στα παραθύρια!
Οι φίλοι του, όλο λεβέντες νέοι, αναρχικοί γενναίοι, τον περίμεναν στην πλατεία γιατί τελευταία σχεδίαζαν την ανατίναξη του πιο κομβικού, του πιο σημαντικού, του πιο κεντρικού κάδου απορριμμάτων της Αθήνας.
Ο κάδος ήταν όργανο του συστήματος, αποδέκτης καπιταλιστικών απορριμμάτων, συνένοχος κεφαλαιοκρατικών εγκλημάτων κι έπρεπε να φύγει από τη μέση.
Μέχρι που συνέβη το μοιραίο κι ο Φώτης ο βομβιστής το καμάρι των Εξαρχείων δεν ήταν πια ο Φώτης που όλοι γνώριζαν.
Την είδε κατά την διάρκεια μιας συνεδρίασης να κάθεται στο διπλανό τραπέζι.
Η Ρόζα η κουλτουριάρα ήπιε την τελευταία γουλιά από το φραπέ της, έσβησε το τσιγάρο της κι άδειασε ένα ποτήρι νερό στο κεφάλι του τύπου που καθόταν δίπλα της.
"Δεν θέλω να σε ξαναδώ" του είπε κι άρπαξε το ταγάρι της νευριασμένη και σηκώθηκε να φύγει, αλλά ο Φώτης άκουγε μουσικές κι έβλεπε πουλάκια!
Έτρεξε πίσω της, "παρακαλώ Συντρόφισσα να μου κάνετε την τιμή να μ' επισκευθείτε στην γιάφκα μου όπου θα παραθέσω δείπνο προς τιμήν σας" της είπε. Η Ρόζα απάντησε "merci, τι ώρα;"
Εγκατέλειψε τους συντρόφους εν μέσω συνεδρίασης κι έτρεξε στη γιάφκα να αερίσει, να ξεσκονίσει, για γυαλίσει τα καλάσνικοφ, να τακτοποιήσει τα διαβατήρια, να βάλει σε τάξη τις χειροβομβίδες. Ύστερα έριξε μια ματιά στις προμήθειες για να βεβαιωθεί ότι υπήρχαν όλα τα απαραίτητα υλικά:
Βρήκε ένα ολόκληρο πακέτο πένες, θα χρησιμοποιούσε το ένα τρίτο για να μαγειρέψει για δυο άτομα. Δυό μεγάλα φιλέτα κοτόπουλου, 1 λεμόνι, μισό λίτρο γάλα, δυο κουταλιές μασκαρπόνε, δυο πράσινες πιπεριές, άνηθο, μαϊντανό κι εκατό γραμμάρια τριμμένο ανθότυρο. "O.K, το χουμε", σκέφτηκε.
Το βράδυ ο Φώτης έβαλε τις πένες να πάρουν βράση σε αλατισμένο νερό και τα φιλέτα να ψηθούν στο γκριλ σε δυνατή φωτιά αλτατοπιπερωμένα και σκεπασμένα με τις πιπεριές κομμένες σε λωρίδες. Τα έβγαλε από το γκρίλ μισοψημένα και τα έκοψε σε μικρά κομμάτια.
Μετά έβαλε ένα τηγάνι στη φωτιά κι έριξε μέσα το λεμόνι και τα ψιλοκομμένα μυρωδικά. Πρόσθεσε τις πένες και τα φιλέτα κι ανακάτεψε μέχρι να εξατμισθεί το λεμόνι. Έριξε το γάλα και το μασκαρπόνε και τα ανακάτεψε με χαμηλωμένη φωτιά.
Ύστερα τα σκέπασε και τα άφησε να βράσουν μέχρι να δέσει η σάλτσα.
Τότε ακριβώς χτύπησε η πόρτα.
Η Ρόζα η κουλτουριάρα κάθισε μπροστά στο πιάτο με τις πένες, που ήταν πασπαλισμένο με τριμμένο ανθότυρο και άνηθο, και δοκίμασε την πρώτη πιρουνιά! Τι έγινε μετά δεν μάθαμε!
Μάλλον έφαγαν αυτοί καλά - γιατί έχουν να βγουν από τη γιάφκα δυο μήνες - και τη γλίτωσε ο κάδος την ανατίναξη και ατενίζει πλέον το μέλλον με αισιοδοξία!